Leite-creme: kökeni tartışmalı bir bayram tatlısı

Portekiz'de Leite-creme için menüye ihtiyaç yoktur. Büyük günlerde servis edilir, sonunda ısıtılmış bir demirle karamelize edilir ve herkesin kendi tarifi vardır. Ama nereden geldiğini sorun, sofra bir an sessizleşir.
Vitrin pastası değil, ev mutfağı
DGADR'ın tuttuğu geleneksel Portekiz ürünleri envanteri, Orta bölge'nin, Vagos çevresinin Leite-creme'ini anlatır. Tarif sadedir: süt, un, şeker, bir tutam tuz, bir limon kabuğu ve yumurta, bir tencerede kısık ateşte pişirilir. Krema derin bir kaba dökülür, soğumaya bırakılır, şekerle serpilir ve karamelize edilir.
Aynı kayıt, kırsal evlerde süt ve yumurtanın bulunduğunu ve bayram günleri için hazırlandığını belirtir. Yani bu tatlı bir pastacının lüksü değildi; çiftliğin imkân verdiği şeydi. Bugün buğday unu yerine çoğu zaman mısır nişastası kullanılıyor. Tarif mutfağı izlemiş, tersi olmamış.
Demir, alev ve şeker
Son hareket tatlıyı tamamlar. Manastır tatlılarına adanmış Doces Conventuais e Licores sitesi, 240 gram şeker, iki yemek kaşığı un, altı yumurta sarısı, yarım litre süt, bir vanilya çubuğu ve biraz tarçın içeren bir sürümü anlatır. Krema kısık ateşte, sürekli karıştırılarak koyulaştırılır, bir kaba dökülür, şekerle kaplanır ve bunun için özel bir demirle yakılır. Şeker hâlâ çıtırdarken hemen servis edilmelidir.
Bu hareket Leite-creme'in neden yolculuk ettiğini açıklar. Süt, sarı ve şekerden oluşan bir kap her yerde yapılır. Tatlıyı ayıran yalnızca son alevdir ve yemeğin sonunda beklenen de odur; krema tabağında hâlâ ılık gelir.
Gerçekte nereden geliyor?
Aynı site bilinen en eski yazılı tarifi anar: 1691'de yayımlanan Fransız bir yemek kitabında, Massialot'nun kitabında. Ancak kökenin belirsiz kaldığını da kabul eder: Fransa, crème brûlée ile İngiltere, crema catalana ile İspanya. Cambridge'deki Trinity College ise kendi "Cambridge Burnt Cream" tatlısını sahiplenir ve bunu on yedinci yüzyılda sunduğunu söyler.
Portekiz anlatıları da konuyu kapatmaz. Yerel kaynaklar birbiriyle çelişir ve birçoğu meraklıların blogları. Kesin olan şu: krema hem manastırlarda hem evlerde yaşadı ve sütün, kremanın ve alevin adını korudu.
Brüksel'de de bir aile tatlısı
Wooly'de, Etterbeek, Uccle ve Waterloo'da, giriş kapısı hâlâ herkesin tanıdığı pastel de nata'dır. Leite-creme aynı aileye aittir: süt, yumurta ve şeker, evde pişirilir. Tarçınlı bir başka süt tatlısı için arroz doce yazımızı okuyun.
Brüksel'de yaşıyor ve bu tatlıları evinizde denemek istiyor musunuz? Eve teslimat koşulları özel sayfamızda yer alır. Yüz yüze gelmek isterseniz mağazalarımız Etterbeek, Uccle ve Waterloo'dadır.
Leite-creme en iyisi ılıkken yenir; demir işini bitirdikten birkaç dakika sonra, kaşığın altında kabuk hâlâ çıtırdarken ve altındaki krema yumuşak kalmışken. Soğuyunca bu zıtlık kaybolur, bu yüzden gelenek onu doğrudan kaptan servis eder.
Diğer Portekiz süt ve yumurta tatlıları gibi sade bir mantığı izler: az malzeme, bir tencere, derin bir kap ve kremanın tutması için zaman. Onu ayıran kabuğudur ve misafirin ilk fark ettiği şey de odur.
Kaynaklara göre bu tarifin o kadar çok versiyonu var ki, onu yapan insan sayısı kadar tarif olduğu söylenir. Her ailenin kendi sürümü vardır ve “asıl tarif hangisi” sorusu çoğu zaman gülümsemeyle biter.
Kaynaklar: DGADR, "Produtos Tradicionais Portugueses: Leite Creme (Região Centro)" ; Doces Conventuais e Licores, "Leite-creme".
Fotoğraf kredisi: Horacio Cambeiro, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0. Fotoğrafta, kökeni tartışmalı olan Leite-creme'in akrabası bir crème brûlée görünüyor.
El yapımı pastalarımızı Brüksel'deki dükkanlarımızda bulun veya çevrimiçi sipariş verin.
Şimdi sipariş ver Etkinlikleriniz için foodtruck'ımız Dükkanlarımız







