Broa: Mısır gelmeden önce bu ekmek çavdardan yapılıyordu

Portekiz'de broa adı verilen ekmek her zaman mısırla yapılmadı. Bu tahıl Yeni Dünya'dan gemilerle gelmeden önce broa bir çavdar ekmeğiydi. Hikâyesi, mısırdan daha eski bir kelimeyle başlıyor.
Önce çavdar ekmeği
Portekizce Vikipedi bunu hatırlatıyor: Amerika'da mısır keşfedilmeden önce broa aslında çavdar unuyla yapılıyordu. Mısır unu sonradan eklenen bir malzeme oldu ve en bilinen hâli de bu oldu.
Portekiz broası genellikle yoğun bir içe ve kalın bir kabuğa sahiptir; kabuk bıçağın altında çıtırdar. Galice'te, Brezilya'da, Angola'da, Mozambik'te ve Yeşil Burun Adaları'nda da yapılır. Her ülke hamuru yoğurmanın kendi yolunu korumuştur.
Bugün broa, mısır ve buğday unlarının karışımıdır; daha seyrek olarak mısır ve çavdar birlikte kullanılır. Douro vadisindeki Avintes broası da tam olarak mısırla çavdarı birleştirir. Bu broa hakkında da bir yazı yazdık: Avintes broası ve Douro'yu geçen padeiras (kadın fırıncılar).
Broa kelimesi, mısırdan daha eski
Kelime, benimsenen etimolojiye göre Roma öncesi bir Kelt terimine dayanır: boruna. İspanyolca borona sözcüğünde de görülür; o da kaba tahıllardan yapılan bir ekmeği anlatır. Yani kelime, mısır İber Yarımadası'na ulaşmadan yüzyıllar önce dolaşıyordu.
Broa'nın Vizigotlar ya da Suevler tarafından getirildiği de düşünülür; bu halklar ekmeğe brauþ diyordu. Bu bir olasılık, kesin bir bilgi değil: hiçbir kesin tarih bu soruyu çözmüş değil. Kesin olan şu ki ekmek, Amerikan tahılından çok önce oradaydı.
Mısır gelir, adlar değişir
Mısır Mezoamerika'da ortaya çıktı. Yayılması, 15. yüzyılda büyük deniz yolculuklarıyla Amerika kıtasının dışına taştı. Bugün kullandığımız “mısır” sözcüğü Hispaniola'da konuşulan Taïno dilinden gelir ve Portekiz'de António Galvão'nun 1563'te yayımlanan Tratado dos descobrimentos adlı eserinde geçer.
Bugün mısır her kıtada yetiştiriliyor; üretimi yalnızca buğdayın ve pirincin üretimine yenik düşer. Birkaç yüzyılda dünyayı dolaşmış bir tahıl; başlangıçta Avrupa'nın bir yiyeceği hiç olmamış.
Tarihçiler için eski “milho” kelimesi sorun yaratıyor. 16. yüzyıla kadar bu sözcük, darı ve sorgum gibi Eski Dünya'nın birkaç tahılını ayırt etmeden anlatıyordu. Dolayısıyla ortaçağ metinlerinde geçen bir “milho” mutlaka mısır değildir; eski metinler dikkatle okunmalı.
18. yüzyılda Amerikan tahılı Portekiz'de hâlâ uzun bir bölgesel ad listesi taşıyordu: milho-grosso, milho-grande, milho-zaburro, milhão, milho-de-maçaroca. 1798 tarihli bir sözlük, Elucidario, bunları kaydeder. Her ad, aynı bitkiyi söylemenin farklı bir yolunu gösterir.
Minho ve Azorlar: mısırın kök saldığı yerler
Bugün mısır üretimi ağırlıklı olarak ülkenin kuzeyindeki Minho'da ve Azorlar'da yoğunlaşıyor. Minho'da manzara, bu tarımın izini espigueiros ile taşıyor: başakların saklandığı küçük tahıl ambarları. Ekim mart ile haziran arasında yapılır, hasat eylülde.
Broa, Portekiz sofrasını ne anlatıyor
Broa sadece bir tarif değildir. Bir bölgenin elinin altında hangi tahılların olduğunu ve bunların ne zaman değişebildiğini anlatır. Çavdar broası ile mısır broası aynı adı taşır, ama aynı hikâyeyi anlatmazlar.
Wooly'de Portekiz pastacılığını gelenekleri ve kökenleri üzerinden anlatıyoruz; pastel de nata ise Etterbeek, Uccle ve Waterloo'daki mağazalarımızın ana çizgisi olmayı sürdürüyor. Bu yazı yemeği uzatma isteği uyandırdıysa, pastel de nata kategorimiz sizi bekliyor. Brüksel'de evinize teslimat yolculuğunuzu ortadan kaldırır, mağazalarımız ise size en yakın dükkânı gösterir.
Kaynaklar: Vikipedi (pt), “Broa” ; Vikipedi (pt), “Milho”.
Fotoğraf: Oscar Luzardo, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0.
El yapımı pastalarımızı Brüksel'deki dükkanlarımızda bulun veya çevrimiçi sipariş verin.
Şimdi sipariş ver Etkinlikleriniz için foodtruck'ımız Dükkanlarımız







