Portekiz pastacılığı, Lizbon, el sanatı
Doce fino: Algarve'nin bademle oyduğu göz yanılması meyveler
Bir muz, bir mısır koçanı, iki beyaz tavşan ve yapraklarıyla bir havuç, bir örtünün üzerine dizilmiş. Hiçbiri göründüğü gibi değil: badem, şeker ve bir yumurta…
Devamını oku
Ponto de açúcar: parmakla karar verilen şurup noktası
İplik, inci, nefes, kum: Portekiz pastacılığının şeker şurubunun hazır olduğunu anlatmak için dokuz kelimesi var; tek bir rakam bile yok. Her şey ıslak iki…
Devamını oku
Bolo de bolacha: hiç fırın görmeyen Portekiz keki
Hiç fırına girmez. Üç unsur yeter (Maria bisküvileri, kuvvetli kahve, tereyağlı krema) ve bir gece serinlikte. Portekizli aileler birbirine aktarır, ama hiç…
Devamını oku
Confeitaria Nacional: 1829'dan beri açık Lizbon pastanesi
Akşam olunca, Praça da Figueira'nın köşesinde kırmızı tabela, sokak lambalarından önce yanar. Altında, tabloda bronz madalyonlar bu evin Lizbon yağ…
Devamını oku
Dom Rodrigo: şeker gibi açılan Algarve tatlısı
Önce bir hışırtı. İki köşeden metalize kâğıt çekilir, altın rengi, yapışkan, tarçınla serpilmiş top ortaya çıkar. Dom Rodrigo, yemeden önce açılan tek Portekiz…
Devamını oku
Uvada: gece pişirilen, şekersiz bağbozumu tatlısı
Uvada'da şeker yok. Bir gram bile. Bu Portekiz bağbozumu tatlısı tüm tatlılığını üzümün kendisinden alır: gece çökünce avluda, odun ateşinde saatlerce…
Devamını oku
Tigelada: köyün ekmek fırınında pişirilen tatlı
Fırın ekmeğini yeni çıkarmıştır. Kubbe hâlâ yakıcı sıcak, közler dibe itilmiş: tigelada'nın, Beira Baixa tatlısının toprak tencerelerinin beklediği an tam…
Devamını oku
Brisas do Lis: adını değiştirmek zorunda kalan Leiria keki
Önce Lis'in küçük öpücükleri adını taşıyorlardı; tezgâhın şakaları Leiria'yı onlara başka bir ad bulmaya zorladı. Brisas do Lis'in hikâyesi: badem, yumurta…
Devamını oku
Ceylan tarçını: Portekizlilerin tesadüfen bulduğu kabuk
Hâlâ ılık bir pastel de nata'nın üzerine en son gelir, bir saniyelik bir hareketle. Bu kahverengi toz, bir okyanusu, bir fırtınayı ve Portekiz tarihinin yüz…
Devamını oku