Aveiro ovos moles: kanalların hiç götüremediği manastır tatlısı

İnce bir gofret kabuğu, bir kâğıt yaprağından biraz kalın; dişin altında çıtırdayıp derin sarıdan bir krema akıtır; fırından çok güneşten ısınmış gibi ılık. Aveiro'da bunu bir kanala bakan bir kapının eşiğinde, ayakta yenir; acele etmeden.
Brüksel ve Waterloo'daki mağazalarımızda, barquinhos de Aveiro yumurta kremasıyla doldurulmuştur.
Aveiro'ya bazen, haklı ve haksız yere, "Portekiz'in Venedik'i" denir. Haksız, çünkü hiçbir şey gerçekten Venedik'e benzemez. Haklı, çünkü kanalları, eskiden yosun toplamakta kullanılan, boyalı ve uzun moliceiros tekneleriyle kesişiyor; şehre kendine özgü bir yavaşlık veriyor, denizin yalnızca birkaç kilometre uzakta olduğu bir bölgede neredeyse deniz kenarı bir hava. İşte bu şehirde, 16. yüzyılda Portekiz'in en mütevazı ve en eski tatlılarından biri doğdu.
Hikâye, Portekiz manastır pastacılığında sıkça olduğu gibi, yumurta aklarıyla başlar. Aveiro'daki Jesus Manastırı'nda rahibeler akı, dönemin manastırlarında yaygın bir uygulama olarak, dini kıyafetlerini nişastalamak için kullanırdı. Geriye büyük miktarda sarı kalırdı; atılmayacak kadar değerli bir malzeme. Fikir, onları şekerle yavaşça pişirip pürüzsüz, altın rengi, neredeyse ipeksi bir krema elde etmek oldu. Daha 1502'de Kral Manuel I, manastıra yıllık bir Madeira şekeri tahsisatı veriyordu; bu tatlıların ününün, onlara bir isim verilmeden çok önce manastır duvarlarını aştığının kanıtı.
Ovos moles'u ayıran şey yalnızca kremaları değil (yumurta sarısı ve şeker şurubundan neredeyse sert bir karışım, bir gram bile fazlalık yok) servis biçimidir. İnce bir ostya kabuğunun içine hapsedilir; deniz kabuğu, balık ya da küçük bir fıçı biçiminde kalıplanır; lagün hayatının ve balıkçılarının doğrudan bir hatırası olarak. Bugün kilogramla ya da küçük ahşap fıçılarda satılırlar; şehrin hiç inkâr etmediği bu deniz geçmişine bir göz kırpma olarak.
Bu jestte, Wooly mağazalarında günde birkaç kez yaptığımızla oldukça yakın bir şey var. Taze yumurta sarısı, sabırla, doğru dokuya gelene kadar pişirilir; yapmacıklık ya da kısayol olmadan. Pastel de nata'mızın ilkesi tam olarak budur: daha ünlü bir kuzen, ama DNA'sı bakımından ovos moles'a pek uzak değil. İkisi de aynı Portekiz manastır sezgisinden gelir (hiçbir şeyi israf etmemek, sadeyi sabırla değerli kılmak); bunu Brüksel'de, dükkân dükkân yaşatmaya çalışıyoruz.
Ovos moles henüz vitrinlerimizde yok; ne Stockel'de, ne rue des Tongres'da, ne Uccle'de, ne de Waterloo'da. Ama bir dahaki sefere mağazalarımızdan birinin kapısından geçtiğinizde ve pastel de nata'mızın kreması ilk ısırıkta akarken, beş yüzyıl önce yumurta sarılarını atmayı reddeden bu Aveiro rahibesini düşünün. Biraz da olsa, servis etmeye devam ettiğimiz odur.
Ovos moles tam olarak nedir?
İki unsur, bir tane bile fazlası yok: bir yumurta sarısı ve şeker kreması ve bir ostya kabuğu, kilise ostyalarınınkiyle aynı ince ve beyaz azim hamuru. Krema, deniz kabuğu, balık, fıçı ya da tarak kabuğu şeklinde kalıplanmış kabuğun içine hapsedilir.
Ne un, ne tereyağı, ne süt, ne maya var. Tat, şekerde pişmiş yumurta sarısının dürüst ve çok tatlı tadı; kabuk, kuru bir doku dışında neredeyse başka bir şey katmaz: önce çıtırdar, sonra erir.
Neden yalnızca yumurta sarısı?
Tüm Portekiz doçaria conventual'ın kökeni budur. Manastırlarda yumurta akları şarabı berraklaştırmak ve dini kıyafetleri nişastalamak için kullanılırdı. Dolayısıyla büyük miktarda sarı kalır, rahibeler de onları tatlıya dönüştürmeyi öğrendi.
Bu, aynı ilkeye dayanan bütün bir Portekiz pastacılığı ailesini açıklar: ovos moles, fios de ovos, papos de anjo, toucinho do céu ve hatta kreması da bir sarı meselesi olan pastel de nata'ya kadar.
Aveiro, kanallar ve korunan menşe
Aveiro bir lagün kentidir; uçları yukarı kalkık, renkli tekneler olan moliceiros ile gezilen kanallarla kesişir. Ovos moles'un geleneksel biçimleri (deniz kabuğu, balık, fıçı) bu lagünün sözcük dağarcığını yeniden kullanır.
2006'dan beri Ovos Moles de Aveiro, Avrupa'nın korunan coğrafi işaretini taşır. Bu ad yalnızca şartnameye uyan Aveiro bölgesi üretimi için kullanılabilir. Tentúgal pastel'iyle birlikte bu korumaya sahip tek Portekiz tatlısıdır.
Geleneksel krema tarifi
Aşağıdaki tarif, Portekiz kitaplarındaki geleneksel kremanın tarifidir. Bu bizim tarifimiz değil: bizimki sır olarak kalıyor. Ostya kabukları ise satın alınır; kimse onları evde yapmaz.
Malzemeler (yaklaşık 30 adet)
- 12 yumurta sarısı
- 250 g şeker
- 125 ml su
- 1 tarçın çubuğu (isteğe bağlı)
- Kabuk için ostya yaprakları
Yapılışı
- Şurubu pişirin. Suyu, şekeri ve tarçını kaynatın ve ponto pérola noktasına, yaklaşık 105 °C'ye kadar pişirin: iki parmak arasına alınan bir damla kısa bir ip oluşturur.
- Ateşten alıp ılımasını bekleyin. Herkesin atladığı adım budur. Çok sıcak bir şurup yumurta sarılarını anında pişirir ve geri döndürülemez topaklar oluşturur.
- Sarıları ekleyin. Önce bir elekten geçirerek kalazaları ayırın, sonra durmadan çırparak ılık şurubun içine ince bir akış halinde dökün.
- Yavaşça pişirin. Çok kısık ateşe alın ve krema kıvamlanıp dibinden ayrılana kadar, beş ila sekiz dakika boyunca kesintisiz karıştırın.
- Tamamen soğutun. Kremayı soğuk bir kaba yayın, yüzeyine temas edecek şekilde streç filmle örtün ve birkaç saat dinlendirin.
- Kabukları doldurun. Yarım ostya kabuklarını doldurun, kenarlarını biraz suyla kapatın ve kenarından kesin.
Başarısızlık noktası: şurubun sıcaklığı
On başarısız denemenin dokuzu aynı hareketten kaynaklanır: kaynayan şurubun içine dökülen yumurta sarıları. Anında pıhtılaşırlar ve krema topaklı olur. Şurup ılık olmalı, yaklaşık 40 ila 50 °C, ve sarılar asla bir seferde değil, ince bir akış halinde eklenmeli.
İkinci tuzak tersidir: yeterince pişmemiş bir krema, sıvı kalır ve birkaç saat içinde kabuğu ıslatır. Ocaktan almadan önce tencerenin dibinden belirgin biçimde ayrılmalıdır.
Ovos moles, ovos de coco, fios de ovos: karıştırmayın
Ovos moles, Aveiro'nun ostya kabuğundaki sarı kremasıdır. Ovos de coco, bizim hazırladığımız, kabuksuz, hindistancevizi ve yumurta sarılı yumuşak küçük keklerdir. Fios de ovos ise şurupta pişirilmiş yumurta iplikleridir; süs olarak kullanılır.
Üçü de aynı manastır mantığından ve aynı yumurta sarısı fazlasından gelir, ama üç ayrı hazırlıktır.
Nasıl yenir
Yemeğin sonunda, elle, bir kahveyle birlikte bir ya da iki parça. Oda sıcaklığında birkaç gün saklanabilir, asla buzdolabında değil: soğuk ostya kabuğunu ıslatır ve tüm ilgi çekiciliğini oluşturan doku kontrastını bozar.
Kaynaklar: Direção-Geral de Agricultura e Desenvolvimento Rural, « Ovos Moles de Aveiro IGP » ; Wikipédia (pt), « Ovos moles de Aveiro ».
Fotoğraf: Luísa Paulos, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons aracılığıyla
El yapımı pastalarımızı Brüksel'deki dükkanlarımızda bulun veya çevrimiçi sipariş verin.
Şimdi sipariş ver Etkinlikleriniz için foodtruck'ımız Dükkanlarımız







