Pastel de Belém verkozen tot beste gebak ter wereld: wat dat voor ons betekent

Zeven uur 's ochtends, een terras nog in de schaduw, een kopje koffie dat nauwelijks meer damp dan de lucht zelf. In Lissabon moet je deze zomer vroeg opstaan om van de stad te genieten voor de hitte toeslaat — de Portugese autoriteiten hebben code rood afgekondigd voor meerdere districten, waaronder Lissabon, met temperaturen die in sommige regio's boven de 40 graden uitkomen. Maar zelfs onder die verstikkende hitte blijft één ding hetzelfde: de rij voor de grote pastelarias raakt nooit leeg.

En deze week heeft die rij er een reden extra bij. Het gerenommeerde TasteAtlas-klassement heeft de pastel de Belém net uitgeroepen tot beste gebak ter wereld voor 2026, met een score van 4,59 op 5 — de klassieke pastel de nata volgt op de voet, op een derde plaats. Geen verrassing voor wie er ooit een heeft geproefd: het bladerdeeg dat kraakt bij de eerste hap, de nog lauwe room die licht inzakt in het midden, de gekaramelliseerde plekjes bovenop die verraden dat hij op zeer hoge temperatuur gebakken werd.

Het verhaal kennen we, maar het blijft de moeite waard om te herhalen: monniken van het Jerónimos-klooster in Belém zouden het recept in de negentiende eeuw hebben ontwikkeld, en verkochten het gebak na de liberale revolutie van 1820 om hun gemeenschap te financieren. Twee eeuwen later heeft het recept — angstvallig bewaakt door een handvol ingewijden in Lissabon — de grens overgestoken zonder ooit te verliezen wat het onnavolgbaar maakt: de eenvoud van de ingrediënten en de absolute precisie in de uitvoering.

Wat wél verandert, is hoe je hem 's zomers eet. Door de hittegolf zoeken Lissabonners frisheid en lichtheid, en in sommige pastelarias verschijnen zomerse varianten: een snufje citroen- of sinaasappelschil in plaats van kaneel, geserveerd met citrusvruchten of rood fruit om de romigheid te breken. Trouw aan de traditie, maar met een oor naar het seizoen — precies zoals wij het bij Wooly aanpakken.

In onze winkels in Stockel, Etterbeek (Tongeren), Ukkel en Waterloo bakken we onze pastel de nata nog steeds volgens het klassieke Portugese recept — zelfgemaakt bladerdeeg, geparfumeerde custard, gebakken op zeer hoge temperatuur voor die onregelmatige karamel die het verschil maakt. Maar 's zomers serveren we hem ook graag lauw bij een ijskoffie, of strooien we op enkele stuks een vleugje citrusschil — een kleine knipoog naar wat er nu in Lissabon gebeurt. Zo brengen we Lissabon naar Brussel, hap voor hap.

Dus de volgende keer dat je langs een van onze winkels loopt: probeer het gebak dat officieel net gekroond is tot beste ter wereld. Geen vliegtuig naar Lissabon nodig — gewoon de deur van je buurtpastelaria openduwen.